در بیشتر ورزش ها 2 جزء اصلی بدن یعنی استخوان ها و عضلات بیشتر از سایر اجزاء دچار آسیب دیدگی می شوند

هر ورزشكاری در طول دوران ورزشی ، دچار آسیب دیدگی های جزیی تا شدیدی شده است . البته در بهبود آسیب دیدگی های ناشی از ورزش عوامل متعددی تاثیر گذار می باشند ، كه تنها یكی از عوامل می تواند تغذیه باشد ، البته باید به این نكته توجه داشت كه تغذیه مناسب نقش موثر خود را بیشتر در دوران بازتوانی بعد از آسیب دیدگی ایفا می كند . در مورد آسیب های ورزشی ، باید به 5 نكته توجه كرد : 1-اثر آسیب دیدگی بر روی ساختار عضلات و استخوان ها 2-اثر آسیب دیدگی بر روی استقامت ، قدرت و انعطاف پذیری 3-اثر دوران استراحت و عدم تحرك بدنی در زمان آسیب دیدگی بر روی قدرت و عملكرد سیستم عروقی – تنفسی 4-اثر آسیب دیدگی بر روی مهارت های بدنی 5-اثرات روحی و روانی ناشی از آسیب دیدگی در مطالعات علمی مشخص شده كه زمان استراحت برای بهبود آسیب های جزیی حدود 7 روز ، برای آسیب های معمولی 8 تا 12 روز و برای آسیب های تقریبا" شدید ، بیش از 21 روز می باشد و همان طور كه عنوان شد یكی از موارد موثر در بهبود آسیب دیدگی های ورزشی ، تغذیه مناسب است . در بیشتر ورزش ها 2 جزء اصلی بدن یعنی استخوان ها و عضلات بیشتر از سایر اجزاء دچار آسیب دیدگی می شوند كه در این قسمت به اثر تغذیه در بهبود آسیب های استخوانی و آسیب های عضلانی می پردازیم . اثر تغذیه در بهبود آسیب های استخوانی : ساختار اصلی استخوان ها ، عنصر كلسیم می باشد ، لذا در زمان آسیب یا شكستگی استخوان ها ، برای بازسازی استخوان ها ممكن است ، نیاز به كلسیم بیشتر باشد و با دریافت مناسب كلسیم از راه مواد غذایی می توان به این نیاز بدنی پاسخ مثبت داد ، البته این بدان معنی نیست كه هر چه كلسیم بیشتری دریافت گردد ، آسیب استخوانی سریع تر بهبود می یابد ، بلكه در این دوران نیاز بدن به عنصر كلسیم نسبت به حالت عادی بیشتر شده كه باید به این نیاز افزایش یافته پاسخ مثبت داد و باید این مساله را دانست كه مازاد كلسیم دریافتی از راه ادرار دفع می گردد . در حالت طبیعی یك فرد ورزشكار معمولی به طور متوسط روزانه نیاز به دریافت 1000 میلی گرم كلسیم دارد كه در دوران آسیب های استخوانی این نیاز به حدود 1300 میلی گرم در روز می رسد . البته برای جذب بهتر كلسیم ، وجود ویتامین Dضروری است ، هر چند كه بدن انسان با تابش نور آفتاب قادر به سنتز ویتامین Dمی باشد ، ولیكن در صورتی كه با تشخیص پزشك نیاز به مصرف مكمل كلسیم بود ، توصیه می شود كه حتما مكمل كلسیم همراه با مكمل ویتامین Dاستفاده گردد . به طور كلی مكمل كلسیم به دو صورت كلسیم كربنات و كلسیم سیترات وجود دارد كه باید توجه كرد كه میزان كلسیم موجود در كلسیم كربنات 40% و در كلسیم سیترات 21% می باشد ، علاوه بر این باید ورزشكاران توجه نمایند كه مكمل كلسیم زیر نظر پزشك مصرف شود ، چرا كه مصارف زیاد این مكمل ها به تنهایی باعث تسریع در بهبود آسیب دیدگی استخوان نمی شوند ، بلكه امكان دارد باعث بروز مشكلات كلیوی و سنگ كلیه در افراد مستعد تولید سنگ در كلیه گردند . اثر تغذیه در بهبود آسیب های عضلانی : در بهبود آسیب های عضلانی هم ، تغذیه مناسب اثر بسیار زیادی دارد . تارهای عضلانی ساختاری پروتیینی دارند ، در نتیجه برای بهبود و ترمیم این تارها ، مصرف مواد غذایی پروتیینی كم چرب مثل شیر و لبنیات (ماست ، پنیر كم چرب ) ، گوشت های كم چرب ، مرغ و ماهی تا حدی سویا می تواند موثر و مطلوب باشد . برای بهبود انقباضات عضلانی ، دریافت كافی ویتامین B6 می تواند مفید باشد . ویتامین B6 در بسیاری از مواد غذایی به ویژه در غذاهای پروتیینی وجود دارد ، ولیكن در صورت نیاز و برای بهبود سریع تر آسیب های عضلانی ممكن است با تجویز پزشك یا متخصص تغذیه نیاز به مصرف مكمل های B6 هم باشد . علاوه بر پروتیین و ویتامین B6 ، دریافت متعادل سدیم و پتاسیم هم در بهبود آسیب های عضلانی می توانند مفید باشند . بهترین منبع سدیم ، نمك می باشد كه توصیه می شود حدود 2 تا 3 گرم نمك روزانه استفاده شود و بهترین منبع پتاسیم هم موز است در نتیجه توصیه می شود ، در صورت امكان روزانه یك عدد موز مصرف گردد . - ( برگرفته از سازمان تربیت بدنی )