ژاپن در یك نگاه

مقدمه:

ژاپن كشوری كوهستانی است كه قسمت اعظم آن را جنگلهای وسیع پوشانده و فقط بخش كوچكی از آن قابل كشت و زرع می باشد . این كشور آب و هوای متغیری داشته و بلندترین قله آن كوه فوجی یاما به ارتفاع 3779 متر است. بزرگترین ناوگان صیادی جهان به ژاپن تعلق دارد . به دلیل كمبود اراضی قابل كشت ، بعضی از مواد غذایی مورد نیاز مردم از خارج از كشور تهیه می شود . قسمت عمده ای از نیروی كار ژاپن در صنایع این كشور كه در اطراف بنادر بزرگی چون یوكوهاما ، ازاكا و بخصوص حومه پایتخت مستقر شده اند ، اشتغال دارند . واردات ژاپن شامل مواد غذایی ، نفت و مواد خام بوده و صادرات آن عبارتند از : وسایل الكترونیكی ، ماشین آلات صنعتی و ابزار مهندسی .
این كشور از بزرگترین قدرتهای اقتصادی جهان معاصر بشمار می رود . كشور ژاپن از چهار جزیره اصلی در اقیانوس آرام تشكیل شده است . پایتخت آن توكیو و شهرهای بزرگ آن عبارتند از : یوكوهاما ، ناگویا و كیوتو . اكثر جمعیت این كشور در شهرهای بزرگ ساحلی ساكنند . زبان رسمی این كشور، ژاپنی است . پول رایج آن نیز ین می باشد . ورزشهای سنتی مختلفی مثل جودو ، سومو ، كشتی و كندو ( kendo ) در این كشور محبوبیت دارد . بیسبال و فوتبال نیز از ورزشهای بسیار پر طرفدار مردم ژاپن بشمار می آید .
این كشور یكی از گرانترین كشورها و زلزله خیزترین سرزمین روی كره زمین است . كشور ژاپن فستیوالها ، جشنها و اعیاد فراوانی را در طول سال برگزار می كند . اول ژانویه همه اعضای خانواده دور هم جمع می شوند و در نیمه شب بودای بزرگ زنگ معابد را به صدا در می آورد . مردم در این روزها درختچه ها و گلهای تزئینی را جلوی در خانه هایشان نصب می كنند كه برای آنها نمادی از پاك كردن خاطرات تلخ گذشته است .
از جمله تفریحات و سرگرمی مردم ژاپن ، روی آوردن به ورزشهای سنتی و تماشای ورزشهای رزمی مانند : جودو ، كاراته ، نوعی كشتی به نام سومو و همچنین شمشیربازی به نام كندو ( kendo ) كه در آن از شمشیرهای چوبی استفاده می شود ، می باشد . لباس رسمی این كشور ، كیمونو است . ژاپنیها قبل از وارد شدن فرهنگ غربی به كشورشان به لباس بسیار اهمیت می دادند ، اما امروزه جوانان ترجیح می دهند از لباسهای راحت مثل بلوز و شلوار استفاده كنند ، البته هنوز استفاده از كیمونو در مراسم و روزهای خاص مثل جشنها و اعیاد مرسوم می باشد .

موقعیت جغرافیایی :

ژاپن كشوری جزیره ای و هلالی شكل است كه در نیمكره شمالی در امتداد شمال شرقی ساحل قاره پهناور آسیا قرار گرفته و شامل چهار جزیره بزرگ به نامهای هوكایدو ، هونشو ، شیكوكو و كیوشو و 6848 جزیره كوچك در امتداد هم ( مجموعاً 6852 جزیره ) می باشد كه 377887 كیلومتر مربع وسعت ( پنجاه و پنجمین كشور جهان ) دارد . خاك ژاپن معادل 3/0 درصد از مساحت كره خاكی كره زمین را تشكیل می دهد . 73% مساحت ژاپن از كوهساران جنگلی تشكیل شده است . بلندترین قله كوهستانی ژاپن " فوجی " نام دارد و ارتفاع آن 3776 متر می باشد . دیگر قلل مرتفع ژاپن عبارتند از : " كیتا – داكه " به ارتفاع 3192 متر و .... .
ژاپن در كمربند زلزله ای اقیانوس كبیر واقع شده و زلزله های فراوانی در آن روی می دهد . كوهها و نواحی كوهستانی مرتفع كه تعداد زیادی آتشفشان در آنها وجود دارد ، قسمت اعظم این كشور را پوشانده اند . كشور ژاپن به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود رودخانه ها و دریاچه های زیادی دارد . رودخانه های عمده ژاپن عبارتند از : شینانوگاوا ، تونه گاوا ، ایشی كاری گاوا ، تشیوگاوا ، كیتاكامی گاوا و .... .

آب و هوا :

به دلیل اینكه جزایر ژاپن از سمت شمال به سمت جنوب گسترده شده اند ، این كشور دارای آب و هوای متنوع و اقیانوسی است . سلسله جبالی كه در طول جزیره هونشو قرار گرفته اند ، آب و هوای این كشور را به دو دسته تقسیم كرده اند : مناطق واقع در كنار دریای ژاپن و مناطق واقع در كنار اقیانوس آرام .در زمستان نواحی واقع در كنار دریای ژاپن با وزش باد و ریزش برف مواجهند ، در حالیكه نواحی واقع در كنار اقیانوس آرام هوای نسبتاً ملایمی دارند . میزان تابش آفتاب در نواحی واقع در حاشیه اقیانوس آرام به مراتب بیشتر از نواحی واقع در كناره دریای ژاپن است .
مهمترین ایام بارندگی در ژاپن فصل تابستان و در ماههای ژوئن و ژوئیه است ( كه اصطلاحاً در ژاپنی به تسویو كه به معنی فصل بارندگی است ، مشهور می باشد ) . آب و هوای ژاپن به استثناء جزیره هوكایدو در شمال و برخی جزایر كه در منتهی الیه جنوبی قرار دارند ، دارای چهار فصل مجزاست و بادهای موسمی در آن جریان دارد . اواخر ژوئن و اوایل جولای در اكثر جزایر بجز هوكایدو ، هوا بارانی است .
شرایط آب و هوایی متغیر ، ژاپن را به شش منطقه آب و هوایی اصلی تقسیم نموده است .

مهمترین شهرها :

مهمترین بنادر ژاپن ، یوكوهاما و كوبه می باشد . شهرهای مهم ژاپن عبارتند از : توكیو ، اوساكا ، كیوتو ، ناگویا ، كاواساكی ، كیتاكیوشو ، ساپورو و هیروشیما .
وسعت :835/377 كیلومتر مربع
پایتخت :توكیو
واحد پول :ین

نظام استعداد یابی در ورزش ژاپن :

مسئولین ودست اندركاران ورزش ژاپن معتقدند كه در حدود نیمی از مردم دنیا در آسیا زندگی می كنند ولی در مسابقات جهانی و بازیهای المپیك سهم مدال بگیرهای ورزشكاران آسیا بسیار ناچیز است . وی عدم توجه به مسئله استعدادیابی در ورزش را یكی از دلایل اصلی این موضوع می داند و ادعا می كند در صورتیكه یك نظام هدفمند استعدادیابی برنامه ریزی گردد ، این فاصله بزودی از بین خواهد رفت .
ماتسوی كه از صاحبنظران بنام در این امر می باشد با توجه به مطالعه نظامهایی كه انجام پذیرفته، موارد ذیل را نتیجه گیری نموده است :
-یكی از عوامل مهم توسعه ورزش قهرمانی و كسب مدال در میادین ورزشی ، وجود نظام استعدادیابی در ورزش می باشد
-استعدادیابی شامل دو فرآیند اصلی و اساسی می باشد :
الف – فرآیند شناسایی و كشف استعدادها
ب – فرآیند پرورش و توسعه استعدادها
- استعدادیابی یك فرآیند پیوسته و طولانی مدت می باشد كه ارتباط نزدیكی با عوامل رشد و بلوغ
افراد دارد
- شناسایی استعداد هر فرد باید در طول دوره ورزشی با تاكید بر فرآیند سه مرحله ای شناسایی و هدایت شود . كه این مراحل عبارتند از : " مرحله مقدماتی ، مرحله بلوغ ، مرحله پیشرفته "
- استعدادیابی از لحاظ تشكیلاتی دارای یك نظام سراسری " ملی " می باشد كه با برنامه های آموزش و پرورش همبستگی نزدیكی دارد
- برگزاری مسابقات و جشنواره های ورزشی در كنار آزمونهای شناسایی استعداد ، یكی از روشهای متداول استعدادیابی می باشد
- یكی از عوامل مهم در شناسایی و كشف استعدادها ، انتخاب به موقع سن شناسایی استعداد می باشد
- از عوامل مهم تاثیرگذار بر نظام استعداد یابی می توان زیرساختهای آموزشی ، فرهنگی ، اقتصادی و سیاسی یك جامعه را نام برد

فستیوال ورزشهای ملی :

اولین فستیوال ورزشهای ملی در سال 1946 در كیوتو برگزار گردید و از آن تاریخ به بعد نیز هر سال فستیوال فوق بر پا می گردد . در سال 1961 فستیوال ورزشهای ملی ژاپن تحت پوشش قانون ارتقاء ورزشها ، رقابت رسمی را برگزار نمود كه پس از آن فستیوالهای فوق مشتركاً به همراهی اتحادیه ورزشهای آماتور ژاپن و وزارت آموزش برپا می شد .
ورزشهایی كه در هر فصل در فستیوالهای فوق اجرا می گردید عبارتند از :
فصل زمستان :‌اسكی ، اسكیت روی یخ ، هاكی روی یخ ، ورزشهای رسمی
فصل تابستان : شنا ، قایقرانی ، قایقرانی با پارو ، بولینگ ، گلف ، ورزشهای رسمی
فصل پاییز : دوومیدانی ، فوتبال ، تنیس ، هاكی ، بوكس ، والیبال ، ژیمناستیك ، بسكتبال ، كشتی ، وزنه برداری ، هندبال ، دوچرخه سواری ، تنیس روی میز ، سومو، شمشیربازی ، جودو ، بدمینتون ،
راگبی ، فوتبال ، تیراندازی با كمان و ورزشهای رسمی
تاریخچه كمیته المپیك ژاپن ( JOC ) :
-در ماه مه سال 1909 پروفسور كانو ( Jigoro Kano )‌ اولین رئیس كمیته المپیك ژاپن و عضو كمیته بین المللی المپیك در دهمین اجلاس این كمیته گردید .
-در ماه جولای 1912 ژاپن برای اولین بار در بازیهای المپیك شركت نمود
-در فوریه 1928 ژاپن در دومین دوره بازیهای المپیك زمستانی شركت نمود
-در ماه دسامبر 1936 كمیته تداركاتی بازیهای المپیك توكیو تشكیل گردید
-در ماه مارس 1951 ژاپن در اولین دوره بازیهای آسیایی در دهلی نو شركت نمود
-در ماه مه 1958 سومین دوره بازیهای آسیایی و پنجاه و پنجمین اجلاس كمیته بین المللی المپیك در توكیو برگزار شد
-در سال 1967 پنجمین دوره بازیهای دانشگاهی جهان در توكیو بر گزار شد
-در فوریه 1972 یازدهمین دوره بازیهای المپیك زمستانی در ساپورو (Saporo ) برگزار گردید و كاسایا ( Kasaya ) ورزشكار ژاپنی اولین مدال طلای المپیك زمستانی را به خود اختصاص داد

المپیك تابستانی 2000 سیدنی :

در مسابقات المپیك تابستانی 2000 سیدنی 440 ورزشكار ژاپنی شركت داشتند و دومین كاروان اعزامی از نظر تعداد شركت كنندگان بشمار می آمدند . در این دوره رقابتها تیم ژاپن 5 مدال طلا و 8 مدال نقره و 5 مدال برنز را كسب نمود . بطور كلی كشور ژاپن مدالهای بیشتری را در این مسابقات نسبت به بازیهای آتلانتا و بارسلونا به خود اختصاص داد . ورزشكاران ژاپنی در فینال رقابتهایی مثل پرش ارتفاع ، ژیمناستیك و مسابقات دوومیدانی ده هزار متر زنان شركت نمودند ولی مدالی كسب نكردند .
در رقابتهای شنای 2000 متر كرال پشت زنان میكی ناكااو ( Miki Nakao ) مقام سوم این مسابقات را به خود اختصاص داد و در 100 متر كرال پشت نیزمدال نقره بدست آورد . در مسابقات شنا 100 متر پروانه مردان نیز تیم ژاپن مقام چهارم را بدست آورد . در مسابقات جودو 100 كیلوگرم و 81 كیلوگرم مردان ، تیم ژاپن مدال طلا را كسب نمود و در 57 كیلوگرم زنان نیز ورزشكاران این رشته مدال برنز را كسب نمودند . در مسابقات فینال جودو مردان 60 كیلوگرم و 48 كیلوگرم زنان ، ژاپن مدال طلا را در هر دو رده كسب نمود .
تیم سافت بال ژاپن نیز در مقابل حریف خود كانادا به پیروزی رسید و مدال برنز این رشته را به خود اختصاص داد . در مسابقات جودو 52 كیلوگرم زنان ، ورزشكاران ژاپنی مقام دوم را كسب نمودند .

ورزش در مدارس :

ورزشهای مدرن بعنوان یكی از جنبه های فرهنگ غرب در نیمه دوم قرن نوزدهم به امپراطوری ژاپن وارد شد . دانشگاهها اولین نهادهایی بودند كه ورزش مدرن را پذیرفته و سپس معلمها كه دروسی درباره این نوع ورزش فراگرفته بودند ، آن را با خود به مدارس و میان دانش آموزان بردند . ورزشها اغلب در قالب تربیت بدنی در كلاسها انجام می شد. لذا به تدریج این ذهنیت بوجود آمد كه ورزش تنها مختص مدرسه است و با پایان یافتن دروس ، ورزش را باید رها نمود .

ورزشهای پرطرفدار :

محبوبترین ورزش حرفه ای در ژاپن ، بیسبال می باشد كه یك ورزش تیمی است . از ورزشهای گروهی
( تیمی ) مشهور می توان گلف ، تنیس ، اسكی و شنا را نام برد . قبل از اینكه ورزش كاراته در ژاپن به شهرت برسد ، مشهورترین و محبوبترین ورزش رزمی ژاپن ، جوجیتسو بود .

جودو :

استاد كانو رسماً جودو را پایه گذاری نمود و به آن جنبه رسمیت بخشید وی با تاسیس مركز آموزش جودو در سال 1982 میلادی بنام كودوكان گامی بزرگ در راه معرفی این رشته ورزشی به جهانیان برداشت ، بطوریكه جودو را با نام استاد كانو كودوكان می شناسند . وی با كوشش و زحمات بی شائبه خود توانست جودو وتكنیكهای آن را به گونه ای سازماندهی نماید تا پایه گذار الفبای جودو در جهان و مسابقات بین المللی و المپیك گردد .
جودو یكی از ورزشهای رزمی یا در حقیقت یكی از هنرهای رزمی است كه از شرق آسیا ( كشور ژاپن ) ایجاد و توسعه یافته و به سایر كشورهای جهان انتقال یافته است . جودو از اركان اصلی مسابقات المپیك بوده و اولین رشته ورزشی از شاخه های هنرهای رزمی است كه توانسته است به بازیهای المپیك راه یابد . هر سال به این ورزش در المپیك بیش از پیش توجه و دقت شده و این خود دلیلی دیگر بر صحت مطالب ذكر شده است . جودو در سال 1910 به رسمیت شناخته شد و در سال 1911 بعنوان بخشی از سیستم آموزشی ژاپن منظور گردید . در همان سال انجمن مربیان جودو كودوكان و انجمن ورزشی ژاپن تشكیل شد .
كانو مدرسه جودو خود را كه كودوكان نام نهاده بود در معبد بودایی ایشوجی در توكیو تاسیس كرد . تقسیمات و گروه بندیهای مربوط به كودوكان جودو در سال 1887 كامل شد كه در آن سه هدف اصلی ، تمرینات فیزیكی ، مهارتهای مبارزه و تمرینهای روحی دنبال می شد كه ساختار آن بعنوان یك هنر رزمی به قسمی بود كه بعنوان یك ورزش مسابقه ای شناخته شد . با شروع سال 1889 كانو ، ژاپن را به مقصد اروپا و آمریكا به منظور آموزش این رشته ورزشی و شركت نمودن در المپیكها ترك كرد . سیستم آموزش جودو كودوكان در سال 1909 با تغییرات بزرگی كه متحمل گردید ، تبدیل به یك بنیاد رسمی ژاپنی گشت . در همان سال جیگوروكانو بعنوان اولین عضو ژاپنی كمیته بین المللی المپیك انتخاب شد . كانو بعد از پنجمین المپیك كه در استكهلم برگزار شد ، در تمامی بازیهای المپیك و نشستهای بین المللی كمیته المپیك شركت كرده و سرانجام بعنوان عضو رسمی و مسئول ورزشهای بین المللی برگزیده شد .
در سال 1922 سازمان فرهنگی جودوكودوكان تاسیس شد . كانو در رشته جودو موفق به اخذ مدرك دكترا گردید . وی به لحاظ سعی و تلاشهای مستمر به منظور گسترش و توسعه ورزش و خصوصاً ورزشهای ژاپنی بعنوان پدر ورزشهای ژاپنی لقب یافت . كانو در سال 1935 به لحاظ همكاریهای انسان دوستانه در جهت شكل گیری ورزش در ژاپن موفق به دریافت جایزه ویژه " آساهی " گردید . جودو برای اولین بار هنگامی كه ژاپن در سال 1964 میزبان بازیهای المپیك بود ، در مسابقات بین المللی المپیك بعنوان یك رشته ورزشی انجام گرفت و از 16 مدال در نظر گرفته شده برای جودو ، ژاپن موفق به كسب سه مدال طلا و یك مدال نقره گردید . و این در حالی است كه جودو دیگر تنها یك ورزش ژاپنی نبود بلكه تبدیل به یكی از ورزشهای بین المللی گردیده بود .

كاراته :

رقابتهای كاراته قهرمانی جهان 34 سال پیش در توكیو ژاپن آغاز شد . اما عامل اصلی راه اندازی این مسابقات یك فرد غیر ژاپنی بود . ژاكوپ دلكورت رئیس اتحادیه كاراته اروپا سخت تلاش نمود تا ژاپنیها بخصوص ساساكاوا رئیس اتحادیه كاراته این كشور را متقاعد كند تا پای نمایندگان كاراته كشورهای مختلف را برای انجام مبارزاتی مهیج تحت عنوان رقابتهای جهانی باز كند .
موسس سبك جوجیوریو كاراته ، چوجان میاگی است كه در اوكیناوا در سال 1888 متولد گردید ، وی از دوران كودكی به آموزش كاراته پرداخت . وی بمنظور توسعه و پیشرفت دانش خود در این رشته پس از 1915 به چین سفر نمود و در این راه فعالیتهای بسیاری نموده و سیستم آموزشی را طراحی و ارائه كرد . سیستم فوق سبب گردید كه این رشته ورزشی به مدارس راه یافته و عده كثیری از مردم به آن روی آوردند . میاگی
پیش بینی كرده بود كه در قرن بیستم ورزش كاراته در سراسر جهان گسترش خواهد یافت و امروز شاهد هستیم كه پیش بینی وی به حقیقت پیوسته و این ورزش نه تنها در ژاپن بلكه در سایر كشورها نیز توسعه و گسترش یافته است .
تاریخ سبك شوتوكان كاراته با سفر معلمی به نام جی چین فوناكوشی به توكیو در سال 1917 شكل یافت . در سال 1921 شاهزاده ژاپن در مسیر سفر به اروپا از اوكیناوا دیدن نمود و از وی خواسته شد تا ورزش كاراته را برای شاهزاده به اجرا درآورد و بدین تریتب وزارت آموزش رسماً مجوز اجرای این ورزش را در اولین نمایشگاه ورزشكاران ملی در توكیو صادر نمود . تا سال 1926 فقط باشگاه كاراته دانشگاهی توكیو به رسمیت شناخته شده بود ولی از اوایل سال 1930 به بعد باشگاههای تاكوشوكو ( Takushoku ) ، شودای ( Shodai ) ، نیهون ( Nihon ) ، میجی ( Meiji ) و ... نیز رسمیت یافت و تا امروز بیش از 200 باشگاه كاراته دانشگاهی در ژاپن وجود دارد .
همه فوناكوشی جی چین را با عنوان پدر كاراته مدرن می شناسند . در سال 1906 اولین نمایش عمومی كاراته توسط فوناكوشی اجرا گردید . وی بالاخره در سال 1913 یك تیم نمایشی متشكل از 25 نفر را تشكیل داد . در سال 1917 فوناكوشی كاراته را به شهر كیوتو ژاپن توسعه داد . در ژاپن وی با جیگوروكانو
( Jigoro Kano ) ابداع كننده سبكهای مختلف جوجیتسو آشنا شد . در سال 1925 فوناكوشی دانشجویان را از دانشگاهها و دانشكده های مختلف بمنظور آموزش این رشته در توكیو دور هم جمع نمود كه بعدها همین دانشجویان باشگاههای مختلفی را در این رشته تاسیس نموده و كاراته را به علاقه مندان می آموختند . در ماه مه 1949 دانشجویان فوناكوشی فعالیت خود را بمنظور سازماندهی باشگاههای كاراته دانشگاهی و باشگاههای خصوصی در ارگانی واحد به صورت یكپارچه و بنام اتحادیه كاراته ژاپن آغاز نمودند .
آقای اتسوكا ( Ohtsuka ) كلیه سبكهای قبلی را با یكدیگر آمیخته و سبك جدیدی را بنام وادوریو
(Wado Ryo ) به معنی " شیوه صلح " یا " شیوه آرامش " ابداع نمود و وی رسماً سبك وادوریو را در سال 1939 ثبت نمود . این سبك ، سبكی واحد و متفاوت از سایر سبكهای كاراته می باشد . در ژانویه 1965 اولین فدراسیون وادو تاسیس شد .
در اكتبر 1957 اولین دوره مسابقات قهرمانی كاراته ژاپن برگزار گردید كه اتحادیه كاراته ژاپن هم زمان اولین طرحهای آموزشی مربیان را ارائه داد . یانگ هیروكازوكانازاوا ( Young Hirokazu Kanazawa) بعنوان اولین مدرسان این طرح شناخته شد ،
اولین دوره مسابقات در اواخر سال 1970 با شركت 178 كاراته كار از 33 كشور جهان در توكیو برگزار شد . در این دوره مسابقات كه در دو بخش مبارزات آزاد و كومیته تیمی انجام شد ، ژاپن در هر دوره قهرمان شد .
" واوا " از ژاپن اولین مدال طلای مسابقات جهانی در این رشته را كسب كرد . دومین دوره این مسابقات در فرانسه در سال 1972 با 220 كاراته كار از 22 كشور و سومین دوره در سال 1975 به میزبانی آمریكا با 300 شركت كننده از 30 كشور جهان برگزار شد .
در چهارمین دوره كه در سال 1977 در توكیوی ژاپن با حضور 400 ورزشكار از 40 كشور برگزار شد ، چند نكته قابل توجه و بارز وجود داشت . نكته اول اینكه ژاپنیها در این دوره و در این رشته مدالی را به خود اختصاص ندادند ، نكته دوم اینكه اولین حضور ایران و كسب مدال برنز كومیته تیمی در این رشته بود . در دوره پنجم كه در سال 1980 در مادرید اسپانیا برپا گردید ، 800 كاراته كار از 48 كشور جهان در این دوره شركت كردند كه بر خلاف چهار دوره قبلی ، مسابقات در 7 وزن برگزار شد ، ضمن اینكه سبك كاتا نیز وارد این رقابتها گردید . در همین دوره بود كه زنان برای اولین بار به مسابقات جهانی راه یافتند . قابل ذكر است كه از پنجمین دوره تاكنون مسابقات بطور نامنظم هر دو سال یكبار برگزار شده است .
نیوفول كنتاكت كاراته یك سبك مدرن و پیشرفته بوده كه در آن تكنیكهای سنتی كاراته را كه از كارآیی كمی برخوردار بودند ، حذف نموده و تكنیكهایی را با كارآیی زیاد چه در دفاع و چه در حمله جایگزین آن نمودند و هرتكنیك دفاعی و حمله ای دارای مسیر هندسی مشخصی می باشد تا در كوتاهترین زمان ممكن پرقدرت ترین و سریعترین ضربات حمله و دفاع را انجام داد . این سبك دارای كاربرد بسیار موثر در مسابقات آزاد می باشد .
سبكهای مختلف این رشته ورزشی عبارتند از :
-شوتوكان : توسط فوناكوشی جی چین ابداع گردید
-جوجیوریو : توسط چوجان میاگی ابداع شد كه این سبك نسبت به شوتوكان سنتی تر بوده و به صورت محدود در مسابقات كاربرد دارد
-شیتوریو : توسط كنوامابونی معرفی شد
-وادوریو : توسط هیرونوری اتساكا ابداع گردید

ورزشهای رزمی :

تاریخ هنرهای رزمی معاصر بیشتر به فرهنگ آسیایی نسبت داده می شود اما در حقیقت هزاران سال است كه در هر سرزمینی ، اشكال مختلفی از هنرهای رزمی وجود داشته و دارد . در یونان و روم باستان شكلی از هنر رزمی به نام پانكراشن ( Pankration ) وجود داشته است كه هنر قدرت محض بوده است . این هنر تركیبی از شیوه های مبارزه همانند كشتی ، پرتاب قلاب ، گرز و تورافكنی بوده است . همچنین از تكنیكهای مشت زنی نیز در آن استفاده می شده است . قدیمی ترین اثر از وجود پانكراشن به 700 سال قبل از میلاد برمی گردد ، اما نشانه هایی وجود دارد كه این هنر رزمی مدت بسیاری قبل از این دوره نیز وجود داشته است و هنوز هم در یونان به آن پرداخته می شود .
كشتی سامبو ( Sambo ) كه در سال 1938 توسط كمیته فرهنگ سلامت در اتحاد جماهیر شوروی بعنوان یك ورزش شناخته شد ریشه در دوران باستان نیز دارد و این شیوه مبارزه در حال حاضر در ارتش روسیه برای مبارزه تن به تن آموزش داده می شود . در حال حاضر سامبو روسی توسط فدراسیون جهانی كشتی آماتوری بعنوان یكی از سه روش بین المللی كشتی شناخته شده است و روز به روز محبوبیت بیشتری می یابد .
تاثیر ژاپن بر هنرهای رزمی بسیار قابل توجه بوده است . كاراته كه در اصل در اوكیناوا بوجود آمده است ، در سال 1921 در ژاپن به رسمیت شناخته شد ، اما مدتها قبل از آن به ژاپن رسید . كیودو ( Kyudo ) یا روش كمانگیری یكی از قدیمی ترین هنرهای رزمی شناخته شده در این كشور است و نوعی تیراندازی با كمان است كه حدود 2000 سال قبل به حد كمال رسیده و امروزه نیز به ورزشی زنده و پرطرفدار تبدیل شده است .
انواع هنرهای رزمی آسیایی كه امروزه مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از :
-دو ( Do ) : روش ، شیوه ، راه رسیدن به دیدگاه شخصی
-جیتسو (Jitsu ) : فنون و تكنیكها ( در هنر مبارزه )
-آیكیدو ( Aikido ) : فن شجاعت و هماهنگی ، هنرهای رزمی شامل قفل شدنها ، حركات سریع ، پرتابها و هماهنگ سازی
-آیكی جیتسو ( Aikijitsu ) : روشی مانند آیكیدو و با تاكید بر تكنیك
-بوجوتسو ( Bujutsu ) : هنرهای مبارزه در رده جنگجویان ژاپنی
-بوشیدو ( Bushido ) : شیوه جنگجویانه
-گوشین ( Goshin ) : دفاع شخصی ( محافظت از بدن )
-گوشین جیتسو ( Goshin Jitsu ) : فنون دفاع شخصی
-جودو ( Judo ) : ورزش رزمی بر مبنای پرتاب كردن بدن به سمت مخالف و در زبان عامیانه " جا خالی دادن " و كنار كشیدن از ضربه حریف برای رسیدن به پیروزی
-جوجیتسو ( Jujitsu ) : نوع دیگری از روش ملایم مبارزه است
-كاراته ( Karate ) : روش مبارزه با دست خالی و شامل ضربه های سریع دست و پا
-كمپو ( Kempo ) : روش مشت زنی
-كندو ( Kendo ) : ورزش شمشیرزنی ژاپنی
-تكواندو ( Taekwondo ) : روش مبارزه كره ای شامل ضربه ها و به معنی روش استفاده از دست و پایكی از مهمترین جنبه های حائز اهمیت در خصوص تفاوت میان نگرش ورزش رزمی و هنر رزمی در مورد شیوه های آموزش آنها می باشد . این فنون هرگز در آموزش هنرهای رزمی بدون مبارزه بین دو نفر با توجه به اصول اصلی آن یعنی آمادگی برای مقابله با موارد غیر قابل انتظار و پیش بینی نشده ، موثر و مفید نخواهد بود .در هنرهای رزمی دو نكته اصلی حائز اهمیت است كه عبارت است از آمادگی جسمی و آمادگی روحی .
جوجیتسو كه از انواع ورزشهای رزمی بشمار می آید ارتباط قابل توجهی را در زمینه فنون با كشتی باستانی سومو دارد . تاكاوچی ( Takeuchi ) بعنوان پدر جوجیتسو شناخته شده است ، وی مدرسه تاكاوچی را برای ورزش جوجیتسو در ژاپن ساخت . وی معتقد بود كه سیستم وی برای این رشته ورزشی كاملاً منشاٌ گرفته از ژاپن است . دوره توكاگاوا ( Tokugawa) ( 1868-1603) بعنوان دوران طلایی جوجیتسو شناخته شده است . در ورزش جوجیتسو فنون و تكنیكهایی بكار می رود كه برگرفته از ورزش سومو می باشد . قرن شانزدهم و هفدهم میلادی دورانی هستند كه در آن مدارس رسمی برای ورزش جوجیتسو گسترش یافتند .
جودو و سومو ( كشتی سنتی ژاپن ) ، ورزشهای ملی این كشور بشمار می روند . سالانه شش تورنمنت سومو در ژاپن برگزار می شود كه هر كدام 15 روز بطول می انجامد . سه تورنمنت در توكیو و بقیه در ناگویا
( Nagoya ) ، اساكا ( Osaka ) و فوكوكا ( Fukuoka ) برپا می گردد.

ووشو :

در طی قرون 14 تا 16 میلادی چهره های برجسته ورزشهای رزمی بتدریج در معبد شائولین گرد هم آمدند و سبكهای اصلی ووشو را بوجود آوردند تا این كه در سال 1985 كمیته مقدماتی فدراسیون بین المللی ووشو
( FUWI ) تشكیل یافت و در ماه آگوست همان سال اولین تورنمنت بین المللی ووشو در شهر چیان چین رسماً آغاز شد . در این تورنمنت 89 شركت كننده از 14 كشور جهان شركت داشتند . در سال 1987 نخستین دوره مسابقات آسیایی ووشو در یوكوهامای ژاپن برگزار و فدراسیون آسیایی ووشو ( IWF ) تاسیس گردید و در سال 1990 این رشته ورزشی رسماً بعنوان یك رویداد رقابتی و بین المللی معرفی گردید و فدراسیون جهانی این رشته بنام IWF تشكیل و فعالیت خود را آغاز نمود . اولین دوره مسابقات بین المللی این رشته در سال 1991 برپا شد و دوره های بعد مسابقات هر دو سال یكبار برگزار می گردد .
با تشكیل فدراسیون بین المللی ووشو ، اولین دوره مسابقات قهرمانی جهان در این رشته با حضور 36 كشور در چین برگزار شد و متعاقباً دومین دوره آن در سال 1993 در كشور مالزی به انجام رسید و كشور آمریكا نیز بعنوان محل برگزاری سومین دوره مسابقات جهانی ووشو در سال 1995 برگزیده شد .

تكواندو :

كمیته ملی المپیك ژاپن سرانجام تصمیم گرفت كه از میان دو نهاد فعال در امر ورزش تكواندو این كشور یكی را به رسمیت بشناسد كه انجمن تكواندو ژاپن بعنوان سازمان مسئول در امور ورزش تكواندو در این كشور به رسمیت شناخته شد . ضمناً كمیته ملی المپیك ژاپن با این شرط كه این دو نهاد برای همكاری با یكدیگر تلاش كنند ، اقدام به رسمیت شناختن انجمن تكواندو ژاپن بعنوان ارگانی رسمی نمود .
تكواندو از لحاظ تئوری ، واژگان ، فنون ، سیستم ، شیوه ها و قوانین از سایر ورزشهای رزمی متفاوت است و این رشته توسط چوی هونگ هی ( Choi Hong Hi ) نامگذاری شد . آقای چوی از سال 1955 شروع به فعالیت در راستای معرفی ورزشی نو نمود و سرانجام ورزش تكواندو را به عموم مردم معرفی كرد .
تاریخچه پیدایش تكواندو به 500 سال پیش تخمین زده می شود . این ورزش اخیراً به صورت یك ورزش آماتوری بین المللی درآمده است و همانگونه كه در كره مورد توجه قرار گرفته است در تمام نقاط جهان نیز محبوبیت روزافزونی را كسب نموده است .
ژاپن یك مدال نقره و یك مدال برنز را در مسابقات جهانی تكواندو 2002 كسب نمود .

سومو :

كشتی سنتی ژاپنیها سومونامیده می شود كه ورزش سنتی – ملی ژاپن نیز بشمار می آید . سومو بخش اصلی و نهادین فرهنگ این كشور را تشكیل می دهد . مورخان و تاریخ نویسان معتقدند كه قدمت این ورزش كهن به دو هزار سال پیش باز می گردد ، اگرچه مانند بسیاری از ورزشهای تیمی ژاپنی هرگز بعنوان یك ورزش پیشرفته و حرفه ای تا سده 1600 مطرح نشد ولی از قوانین دست و پاگیر و سنتی برخوردار بود كه تا حدودی آن را از سایر ورزشها متمایز می نمود . قابل ذكر است كه در اوایل قرن هفدهم كشتی گیران حرفه ای سومو در سفری به تمامی نقاط كشور ژاپن تورنمنتهای مختلفی را برگزار نمودند .
همه ساله شش تورنمنت در این رشته ورزشی برگزار می شود كه هر كدام 15 روز طول می كشد . سه تا از این تورنمنتها در توكیو برگزار می شود و بقیه به ترتیب در فوكوكا ( Fukuoka ) ، ازاكا ( Osaka ) و ناگویا
( Nagoya ) انجام می گردد . كشتی سومو از جهاتی شباهتهایی با كشتی رومی _ یونانی نیز دارد و در حقیقت وجوه اشتراك زیادی نیز با جودو آیكیدو ( Aikido ) دارد . به همین علت سومو را باید جزیی از فرهنگ غنی ژاپنیها دانست كه ریشه در مذهب آنها نیز دارد ، حتی بخشی از تعلیمات نظامی ژاپنیها یادگیری سومومی باشد و حتی هنگامی كه می خواهند حرف از ورزش ملی – وطنی خود بكنند از سومو نام می برند و اكنون این ورزش بیش از هر زمان دیگری در جهان مطرح و شناخته شده بطوریكه در برخی كشورها به یادگیری آن مبادرت می ورزند .

ورزش زنان :

در طول سالهای متمادی همواره زنان در رقابتهای ورزشی پا به پای مردان به رقابت پرداخته اند و به عناوین و افتخارات چشمگیری نیز دست یافته اند . در اینجا نگاهی داریم به حضور زنان در رشته های مختلف ورزشی كه ریشه در 200 سال پیش دارد . اولین رقابتهای زنان در رشته تیراندازی در سال 1931 برگزار شد . ژانیا اسپیپاجرا – كاركوسكا از لهستان در شاخه انفرادی موفق به كسب مدال قهرمانی شد . وی بیش از شش عنوان جهانی در رشته تخصصی خود دارد كه به نوبه خود در تاریخ ورزش تیراندازی زنان و مردان ركورددار است .
تیم فوتبال زنان ژاپن فعالیت خود را از سال 1967 آغاز نمود و در همین سال بود كه اولین لیگ فوتبال زنان ژاپن در شهر كوبه ( Kobe ) تشكیل شد و بتدریج توسعه یافت . در طول سال 1970 تعداد تیمهای فوتبال زنان این كشور افزایش یافت و لیگهای منطقه ای نیز در كانتو ( Kanto ) و كانسای ( Kansai ) به فعالیت پرداختند . تیمهای فوتبال زنان بتدریج تا سال 1979 در سراسر ژاپن تشكیل یافته و تورنمنتهای ملی را برگزار نمودند و در همین دوره اولین تیم ملی فوتبال زنان ژاپن تشكیل گردید . با شركت مستمر تیم ملی فوتبال زنان ژاپن در رقابتهای بین المللی بر تعداد علاقه مندان و بازیكنان زن در این كشور افزوده شد . اتحادیه فوتبال ژاپن ، لیگ فوتبال زنان را در سال 1989 راه اندازی نمود و به رسمیت شناخت . ابتدا این لیگ متشكل از 6 تیم بود كه دو سال بعد در سال 1991 تعداد تیمها به ده تیم افزایش یافت . در سال 1995 تیم ملی فوتبال زنان ژاپن به مرحله یك چهارم نهایی دومین دوره مسابقات جام جهانی فوتبال كه در سوئد در سال 1995 برگزار شد ، راه یافت . این تیم در مسابقات المپیك آتلانتا 1996 نیز شركت نمود و این موفقیتها انگیزه ای برای تلاش بیشتر بازیكنان زن در این رشته بود .
در فوریه سال 1993 دومین لیگ برتر فوتبال زنان نیز بنام لیگ چلنج ( Challenge ) معرفی گردید . قوانین لیگهای فوق مطابق با قوانین فیفا می باشد . هر بازی شامل 45 دقیقه زمان و 15 دقیقه زمان استراحت
می باشد . هر تیمی تاپنج بازیكن خارجی را می تواند ثبت نام نماید . اما تعداد بازیكنان خارجی كه در هر تیم حق بازی را دارند به 3 نفر در هر بازی محدود شده است . حدود 34 بازیكن زن فوتبال خارجی در این لیگها تا سال 1996 ثبت نام كرده اند .
تیم كشتی زنان ژاپن یكی از برترین تیمهای جهان در این رشته ورزشی است و طرفداران بیشماری را در این كشور به خود جلب نموده است . GAEA یكی از مشهورترین نهادهای كشتی زنان در ژاپن است كه در ماه آگوست 1994 تاسیس شده است. این ارگان هر ماه یكبار در توكیو مسابقاتی را برگزار می كند كه البته در طول سال رقابتهای دیگری نیز در سایر شهرهای ژاپن صورت می گیرد .
اولین حضور زنان در بازیهای المپیك سال 1900 در پاریس بود كه زنان تنها در دو رشته گلف و تنیس حضور یافتند و بتدریج تعداد رشته های ورزشی كه زنان اجازه حضور در آن را داشتند ، افزایش یافت . ارگان بین المللی ورزش زنان در سال 1921 تاسیس گردید . رشته دوومیدانی زنان نیز كه از نهمین دوره بازیهای المپیك در سال 1928 در آمستردام برگزار گردید ، وارد این دوره رقابتها شد .
مسابقات بین دبیرستانهای دخترانه و تورنمنتهای منطقه ای بتدریج شهرت یافت و اولین مسابقات قهرمانی ملی زنان در سال 1924 در رشته های دوومیدانی ، شنا ، بیسبال ، تنیس ، والیبال و بسكتبال برگزار گردید . در سال 1926 اتحادیه ورزشهای زنان ژاپن بمنظور آموزش ورزشكاران زن جهت شركت در سطح بین المللی تاسیس گردید . آمار و بررسیهای بعمل آمده نشان می دهد كه مشاركت زنان در ورزش به مرور زمان افزایش یافت ، بطوریكه در مسابقات المپیك زمستانی ناگانو ( Nagano ) در سال 1998 ، 66 ورزشكار زن و 100 ورزشكار مرد در 29 رشته ورزشی مختص زنان ، 36 رشته ورزشی مختص مردان و 3 رشته ورزشی مختلط شركت داشتند .
اولین تیم هاكی روی یخ زنان در ژاپن در توكیو در سال 1973 تشكیل شد. باشگاههای توماكومای
( Tomakomai) و كوشیرو ( Koshiro Bears ) در سال 1976 شكل گرفتند . در سال 1978 این تیمها اولین رقابتهای قهرمانی را برگزار نمودند . چهار سال بعد در سال 1981 فدراسیون هاكی روی یخ ژاپن ثبت نام از این تیمها و باشگاهها را بعمل آورد . از سال 1982 تورنمنت زنان توسط فدراسیون هاكی روی یخ ژاپن برگزار شد . در سال 1987 تیم هاكی روی یخ زنان در تورنمنت جهانی شركت نمود كه بازیكنان آن در مسابقات قهرمانی ژاپن 1987 انتخاب گردیدند .
بازیهای المپیك زمستانی 1998 در ناگانوژاپن از 7 تا 22 فوریه 1998 برگزار گردید . تیم هاكی روی یخ زنان برای اولین بار كه در رقابتهای المپیك زمستانی شركت می نمود .
تیم هاكی روی یخ زنان ژاپن مقام ششم را در این دوره رقابتها كسب نمود .

فوتبال :

شش كنفدراسیون قاره ای وجود دارد كه رقابتهای باشگاهی و تیمهای ملی را در قاره های مورد نظر سازماندهی می نماید . تا اوایل دهه 1990 میلادی مردم ژاپن آشنایی چندانی با فوتبال نداشتند . در سال 1993 میلادی لیگ حرفه ای فوتبال ژاپن " جی لیگ " راه اندازی شد و تعداد تیمهای شركت كننده در آن ده تیم بود كه اكنون شمار تیمها افزایش یافته است . اولین بازی این لیگ در 15 ماه مه 1993 در استادیوم ملی توكیو ( Tokyo national stadium ) درحضور 59626 تماشاگر برگزار شد . در اولین دور از این رقابتها تنها ده تیم حضور داشتند كه این ده تیم در دو مرحله با هم به رقابت پرداختند .
اتحادیه فوتبال ژاپن هدف خود را از بوجود آوردن جی لیگ چنین اعلام می كند :
-ارتقاء بهبود سازی و گسترش فوتبال ژاپن
-پرورش و توسعه فرهنگ ورزش در ژاپن
-گسترش فرهنگ دوستی ورزش در سطح بین المللی
هر باشگاهی كه بخواهد در جی لیگ حضور داشته باشد ، می بایست بعنوان باشگاهی ورزشی در ژاپن ثبت شده باشد
فوتبال مدرن در اواخرسال 1800 به مردم ژاپن معرفی گردید و به سرعت به فعالیتی تفریحی در سطح دبیرستان و دانشگاه مبدل گردید . تیم ملی فوتبال ژاپن اولین مسابقه بین المللی خود را در مقابل چین در نهم ماه مه سال 1917 انجام داد كه بازی را پنج بر صفر به حریف واگذار نمود . در سال 1921 اتحادیه فوتبال ژاپن در توكیو تشكیل شد و مسابقات جام ملی بعنوان جام امپراطوری پایه گذاری گردید . در سال 1929 ژاپن توسط فدراسیون بین المللی فوتبال ( FIFA ) پذیرفته شد . اگرچه این رشته ورزشی در سطح گسترده بعنوان فعالیت آموزشگاهی تا اواسط سال 1960 باقی ماند ، ولی بعد از آن به شهرت رسید .
با آغاز جنگ در اواخر سال 1930 ژاپن دیگر در مسابقات بین المللی تا سال 1951 شركت ننمود . محبوبیت فراگیر این رشته ورزشی در مسابقات المپیك نه تنها باعث افزایش علاقه عموم مردم به این رشته ورزشی شده بلكه با تاسیس لیگهای نیمه حرفه ای و محلی نیز زمینه رشد و توسعه این رشته را فراهم نمود و این امر سبب گردید كه ژاپن مدال برنز را در مسابقات المپیك مكزیكو كسب نماید . حضور تیم ملی فوتبال ژاپن در صحنه جهانی از سال 1981 هنگامیكه كیجی موری ( Keigi Mori‌) مربیگری تیم را بعهده گرفت ، چشمگیر بود . موری به مدت پنج سال مربیگری تیم را بعهده داشت و در این مدت ژاپن به یكی از مطرح ترین تیمهای فوتبال آسیا تبدیل شد .
در سال 1988 لیگ فوتبال ژاپن ، كمیته اجرایی را تشكیل داد تا روشهایی را بمنظور توسعه و گسترش ورزش در سراسر كشور به اجرا گذارد و در سال بعد این كمیته توصیه نمود تا لیگ حرفه ای شكل گیرد . پس از حدود دو سال طراحی و برنامه ریزی در ژانویه سال 1991 اتحادیه فوتبال ژاپن ساختار اساسی و اولیه لیگ جدید حرفه ای را ارائه و پیشنهاد نمود . در ماه سپتامبر سال 1992 جام یامازاكی نابیسكو
( Yamazaki Nabisko ) بعنوان اولین تورنمنت رسمی J-Leage شروع بكار نمود و مسابقات آن در 15 ماه مه سال 1993 برگزار گردید .
بعد از المپیك توكیو ( 1964 ) لیگ فوتبال ژاپن ( JSL ) متشكل از هشت تیم معرفی گردید كه اكثر این تیمها توسط دانشگاهها حمایت می شدند . باید در نظر داشت كه JSL نسبت به JFL قدمت بیشتری دارد . در ابتدا لیگ فوق محبوبیت چندانی نداشت اما در سال 1968 ژاپن مدال برنز را در المپیك مكزیكو كسب نمود .
در سال2004 اولین سری از تیمهای فوتبال ژاپن آمادگی خود را برای پیوستن به لیگهای برتر اعلام نمودند . دو تا از تیمهای موردنظر توكوشیما ( Tokushima ) و تسپا ( Tespa ) بعنوان عضو J2 از شروع فصل مسابقات سال 2005 پذیرفته شدند و این فرصت خوبی است كه یك یا دو تیم دیگر نیز تا سال 2006 به این جرگه بپیوندند .
با بازیهای خوبی كه تیم ملی فوتبال ژاپن از خود در رقابتهای مرحله راه یابی جام جهانی 2006 و جام كنفدراسیونها نشان داد ، در فهرست بهترینهای فدراسیون جهانی فوتبال ( FIFA ) این تیم جایگاه خود را پنج پله بالا برد تا ژاپن در رده سیزدهم جهان و جایگاه اول آسیا بایستد . این جایگاه بهترین رتبه ای است كه فوتبال ژاپن در دهه اخیر بدست آورده است . در بیانیه سال 2005 اتحادیه فوتبال ژاپن ، موضوعات و دیدگاههای بلند مدت و كوتاه مدت جدیدی ارائه گردید . یكی از مواردی كه در این بیانیه به چشم می خورد ، سعی در صعود این تیم به رده ده تیم برتر جهان قبل از سال 2015 بود . در یك نگاه جزئی تر به این موضوع می توان پی برد كه ژاپن در مدت زمانی كوتاه توانسته فوتبال خود را به خوبی سازماندهی مجدد نماید .
اتحادیه فوتبال ژاپن اهداف بلند مدتی را از جمله میزبانی مجدد جام جهانی و كسب عنوان قهرمانی را در برنامه خود دارد . برای تحقق سازی این اهداف ، JFA‌ ( اتحادیه فوتبال ژاپن ) از حالا شروع به
سرمایه گذاری و توسعه این رشته ورزشی در كشور كرده است . آنها قصد دارند تا در 45 سال آینده جامعه فوتبال خود را از پنج میلیون نفر به ده میلیون نفر افزایش دهند .
تیم فوتبال ژاپن مقامهای ذیل را به خود اختصاص داده است :
-كسب مدال برنز بازیهای المپیك مكزیكو 1968
-قهرمان دهمین جام آسیایی هیروشیما 1992
-كسب مدال نقره دهمین دوره مسابقات قهرمانی فوتبال جوانان
-قهرمان دوازدهمین جام آسیایی 2000 لبنان
اتحادیه فوتبال ژاپن ( JFA ) در سال 1929 بعنوان عضو فیفا شناخته شد و این اتحادیه تنها سخنگوی این كشور در فیفا نمی باشد بلكه سازمانی است كه مسئولیت سرپرستی و ادره نمودن لیگهای محلی و برنامه ها و طرحها و رویدادهای رسمی فوتبال را در این كشور بعهده دارد .
از رویدادهای مهم در خصوص ورزش فوتبال می توان به موارد ذیل اشاره نمود :
-تاسیس اتحادیه فوتبال ژاپن در سال 1921
-در سال 1925 اتحادیه فوتبال ژاپن به اتحادیه ورزشهای آماتوری این كشور پیوست
-در سال 1929 اتحادیه فوتبال ژاپن به فیفا پیوست
-در سال 1936 پیروزی تیم فوتبال ژاپن در مقابل تیم سوئد در بازیهای المپیك برلین
-در سال 1951 كسب مقام سوم در اولین دوره بازیهای آسیایی دهلی نو
-در سال 1954 اتحادیه فوتبال ژاپن به AFC پیوست
-در سال 1956 تیم فوتبال ژاپن در بازیهای المپیك ملبورن شركت نمود
-در سال 1964 تیم فوتبال ژاپن ، تیم آرژانتین را 3 بر 2 در مسابقات المپیك توكیو شكست داد
-شروع بكار لیگ فوتبال ژاپن و میزبانی تورنمنت فوتبال جوانان آسیا در سال 1965
-كسب مقام سوم و مدال برنز در مسابقات المپیك مكزیكو در سال 1968
-میزبانی تورنمنت جهانی جوانان فیفا در سال 1979
-كسب مقام سوم در هفتمین دوره مسابقات قهرمانی زنان آسیا و پیوستن اتحادیه فوتبال ژاپن ( JFA ) به كمیته المپیك ژاپن در سال 1989
-در سال 1991 تیم فوتبال زنان ژاپن در اولین جام جهانی فوتبال زنان شركت نمود
-در سال 1992 میزبانی دهمین جام فوتبال آسیایی در هیروشیما كه ژاپن جام را از آن خود نمود
-شروع بكار لیگ حرفه ای فوتبال ژاپن در سال 1993
-میزبانی بازیهای آسیایی هیروشیما در سال 1994
-در سال 1998 تیم ملی فوتبال ژاپن در جام جهانی فرانسه شركت نمود و لیگ حرفه ای فوتبال ژاپن به دو بخش J1 و J2 تقسیم گردید
-در سال 1999 تیم فوتبال زنان در سومین جام جهانی زنان شركت نمود
در سال 2000 ژاپن برنده دوازدهمین جام آسیایی لبنان شد
لیگها و تورنمنتهای فوتبال ژاپن عبارتند از :
-J-Leage لیگ حرفه ای فوتبال ژاپن و برترین لیگ ملی ژاپن با دو دسته J1 و J2
- لیگ فوتبال ژاپن بعنوان لیگ ملی آماتور
-جام تنو ( Tenno cup‌ ) از سال 1921
-سومین دوره بازیهای آسیایی توكیو 1958
-بازیهای المپیك توكیو 1964
-دومین دوره مسابقات قهرمانی جوانان جهان 1979
-دوازدهمین دوره بازیهای آسیایی هیروشیما 1994
-جام جهانی فیفا 2002 كره – ژاپن

بیسبال :

بیسبال ورزشی تیمی است كه در آمریكا و آسیای شرقی بخصوص در كشورهای ژاپن ، كوبا ، پاناما ، كره جنوبی ، تایوان و سایر كشورها از محبوبیت وافری برخوردار است . با وجود محبوبیت سه رشته ورزشی تیمی بیسبال ، بسكتبال و فوتبال آمریكایی در آمریكای شمالی ، جایگاه بیسبال به مرور زمان رشد و توسعه یافته است . الكساندر كارت رایت ( Alexander Cartwright ) اولین قوانین این ورزش را در سال 1845 به عموم مردم معرفی نمود و قوانین امروزه نیز برگرفته از همان اصول می باشد .
منشاٌ بیسبال حرفه ای در ایالت متحده حدود سال 1865 بوده و لیگ ملی آن در سال 1876 تشكیل شد . لیگهای حرفه ای بیسبال از سال 1920 در سایر كشورها مثل هلند ( در سال 1922 ) ، ژاپن ( 1936 ) ، استرالیا ( 1934 ) ، ایتالیا ( 1948 ) ، كره ( 1982 ) ، تایوان ( 1990 ) و كشورهای اروپایی ( 1953 ) شكل گرفت . رقابتهای بین تیمهای ملی همانند جام جهانی بیسبال و تورنمنتهای المپیك بیسبال زیر نظر فدراسیون جهانی بیسبال از سال 1938 هماهنگ و اجرا شدند و هم اكنون 112 كشور در این ارگان عضویت دارند . ورزش بیسبال در سال 1873 از طریق ایالت متحده به ژاپن راه یافت و با رواج این ورزش در مدارس محبوبیت این رشته به سرعت افزایش یافت . طبق نظرسنجی یكی از روزنامه های پرتیراژ ژاپن یومیوری شیمبون ، ورزش بیسبال پربیننده ترین ورزش در میان مردم این كشور بوده و در رده نخست پربیننده ترین برنامه های ورزشی در تلویزیون قرار دارد .
اگرچه بخش عمده ای از این رشته را بیسبال حرفه ای تشكیل می دهد ولی با این حال این رشته به صورت آماتور نیز در این كشور در سطوح مختلف طرفدار دارد . در ژاپن دو لیگ حرفه ای وجود دارد كه هركدام متشكل از 6 تیم می باشند و رقابتهای آنها اغلب از ماه آوریل تا ماه اكتبر می باشد كه لیگ حرفه ای بیسبال ژاپن توسط ماتسوتارو شوریكی مسئول روزنامه توكیو تاسیس گردید .
بیسبال در میان دانش آموزان علاقه مندان بیشماری را دارد كه به همین دلیل در سطح دبیرستان در طول بهار و تابستان برترین تیمهای این رشته ورزشی در استادیوم كوشین ( Koshin ) در هیوگو ( Hyogo‌) به رقابت می پردازند .
اولین بازی بین المللی تیم بیسبال ژاپن در سال 1896 به اجرا درآمد و اولین دوره مسابقات حرفه ای بیسبال در استادیوم نارومی ( Narumi ) ناگویا در 9 ماه فوریه 1936 برگزار گردید . اخیراً در فهرست اسامی بازیكنان تیم حرفه ای بیسبال ژاپن نام بازیكنان خارجی به چشم می خورد كه قابل ذكر است اكثر این افراد از ایالت متحده آمریكا ، كره ، تایوان و آمریكای لاتین می باشند . باشگاههای ورزشی بیسبال در سال 1900 در كلیه مدارس ژاپن تاسیس شد و بتدریج به ورزش اصلی مدارس مبدل گردید و مسابقات داخلی نیز برگزار شد .
مقامات مسئول این رشته ورزشی بمنظور ارتقاء بیسبال حرفه ای تصمیماتی را اتخاذ نمودند تا لیگهای برتر كشورهای مطرح در این رشته ورزشی به ژاپن عزیمت نمایند . اولین پیروزی تیم بیسبال ژاپن در 23 نوامبر سال 1992 بود . بازیكنان لیگهای مطرح ژاپن قویترین تیمهای بیسبال را در تاریخ این كشور تشكیل دادند كه آقای روت ( Ruth ) آنها را مربیگری می كرد . اولین تیم حرفه ای بیسبال ژاپن نیز زیر نظر باشگاه نیهون
( Nihon ) در پایان سال 1934 شكل گرفت و بیسبال حرفه ای از سال 1935 بین مردم ژاپن رواج پیدا كرد . تیمهای حرفه ای ژاپن به سرعت شكل گرفته و تورنمنتهای حرفه ای زا سال 1936 بطور جدی برپا گردید . در سال 1937 هشت تیم دیگر نیز به لیگ بیسبال حرفه ای ژاپن ملحق گردید و اولین بازیهای فصلی در این كشور برگزار شد . مشهورترین لیگ دانشگاهی بیسبال ژاپن تا سال 1945 ، Big Six نام داشت كه هم اكنون نیز مشهورترین لیگ باشگاهی بیسبال این كشور است و تا اواخر سال 1970 ، 253 تیم دانشگاهی تشكیل شد .
بیسبال ژاپن در اواخر سال 1950 وارد دوره جدیدی گردید . در این دوران تعدادی از ستارگان لیگها
مانند تتسوهاروكاواكامی ( Tetsuharu Kawakami ) ، كااروبتو ( Kaoru Betto ) و فامیو فوجمورا
( Famio Fujmura ) بازنشسته شده و ستارگان جدیدی روی كار آمدند . در میان ستارگان جدید شیگو ناگاشیما ( Shigeo Nagashima ) ، ساداهارو ( Sadaharu Oh ) به چشم می خورد . معروفترین بازی در تاریخ بیسبال ژاپن در سال 1959 انجام گرفت . محبوبترین تیم بیسبال ژاپن در سال 1970 هیروشیما كارپ ( Hiroshima Carp‌ ) نام داشت . تیم Lions مقامهای چشمگیری را در طول سالهای 1982 تا 1992 كسب نمود و در سالهای 1993 ، 1994 ، 1997 و 1998 مقام قهرمانی را باشگاه Pacific از آن خود نمود . به عبارتی می توان این تیم را جزء برترین تیمهای بیسبال تاریخ ژاپن دانست اما به محبوبیت و شهرت تیم Giant's نمی رسد .
در بازیهای المپیك 1992 پس از كشورهای كوبا و تایوان مدال برنز را كسب كرد و در فینال بازیهای 1996 قهرمانی را تسلیم كوبا نمود ، ضمناً ژاپن یك تیم كاملاً حرفه ای به مسابقات بیسبال بازیهای المپیك آتن اعزام كرد و موفق به كسب مدال برنز این بازیها شد . بیسبال این كشور در بازیهای 2000 سیدنی نائب قهرمان شد .

والیبال :

والیبال در سال 1895 میلادی مطابق با سال 1274 شمسی توسط ویلیام جی مورگان در ایالت ماساچوست آمریكا ابداع شد . در ابتدا این ورزش مینتونت نامگذاری شده بود . در اسپرینگ فیلد ، دكتر آهالستیگ با مشاهده بازی ، مینتونت را به والیبال تغییر نام داد . این ورزش در آغاز فعالیتی سالنی بود و در محلهای سرپوشیده انجام می شد ولی كم كم به زمینهای روباز كشیده شد و به یكی از فعالیتهای ورزشی محبوب تابستانی مبدل گردید . در آغاز برای بازی والیبال قوانین خاصی تدوین نشده بود ، هر فرد در هر كشوری به میل خود و به طرق مختلف با توپ بازی می كردند . به مرور زمان در سالهای بعد قوانین فراوانی برای این بازی وضع شد و در بسیاری از قوانین قبلی نیز تغییراتی حاصل گشت كه هنوز هم این تغییرات ادامه دارد و هر چهار سال یكبار در كنگره بین المللی والیبال تغییرات و اصلاحاتی در قوانین بازی به تصویب می رسد .
بازی والیبال در سال 1917 به ژاپن و بتدریج از سال 1914 به بعد توسط سربازان قوای آمریكایی به كشورهای اروپایی معرفی گردید . فرانسه و چكسلواكی و لهستان سه كشوری بودند كه قبل از دیگران اقدام به تشكیل فدراسیون ملی والیبال نمودند . در آوریل 1947 كنگره ای با شركت نمایندگان چهارده كشور از سراسر جهان در پاریس برگزار و موافقت شد ، فدراسیون بین المللی والیبال ( F.I.V.B ) تاسیس گردد كه این فدراسیون در پاریس تشكیل شدو آقای پل لیبود از كشور فرانسه بعنوان اولین رئیس فدراسیون بین المللی والیبال انتخاب گردید . بعد از این امر كشورهای زیادی درخواست عضویت خود را برای پیوستن به فدراسیون بین المللی اعلام نمودند كه امروز این فدراسیون حدود 217 كشور عضو دارد . در سال 1949 اولین دوره مسابقات جهانی والیبال برای مردان در پراگ و در سال 1952 دومین دوره مسابقات جهانی مردان و اولین دوره مسابقات جهانی زنان در مسكو برگزار شد .
در تاریخچه والیبال جهان باید كشور ژاپن را بعنوان دگرگون كننده تكنیكها ، تاكتیكها و آمادگی جسمانی در والیبال معرفی نمود . انجمن والیبال ژاپن از سال 1961 فعالیتهای بین المللی خود را افزایش داد و تیمهای ملی زنان و مردان این كشور در كلیه مسابقات رسمی تحت نظر فدراسیون بین المللی و كنفدراسیون آسیایی شركت نموده اند . مربی تیم ملی والیبال مردان ژاپن یاسوتاكاما تسودایرا با تنظیم یك برنامه 8 ساله و منطقی از سال 1965 تا سال 1972 توانست مدال طلای المپیك مونیخ را در سال 1972 برای كشور خود بدست اورد . ماتسودایرا یكی از بزرگترین مردان والیبال جهان بحساب می آید و سمتهایی را با عنوان رئیس فدراسیون والیبال ژاپن ، رئیس كنفدراسیون والیبال آسیا و نائب رئیس فدراسیون بین المللی و رئیس كمیته لیگ جهانی والیبال داشته است . وی سهم بسزایی در پیشرفت والیبال جهان دارد . ماتسودایرا اولین دوره كلاس مربیگری بین المللی والیبال را در سال 1971 در توكیو تشكیل داد .